كشكول شیخ کچل!

بسمه تعالی

میگویند به خونه ی خالی هم که وارد میشوید، سلام کنید. به چی ش؟!

خب به اسباب و اثاثیه دیگه!

ولی وارد شدن به هر مکانی اگر با یک چیزی مثل سلام همراه باشد، خیر و برکت و ... را به همراه میآورد.

پس ای وبلاگ خاک گرفته ی من سلام!

امیدوارم از این به بعد یه خیر و برکتی برای ما داشته باشی!!

و اما بعد،

این نرم افزاری که معرفی ش را این پایین میگذارم را یکی از دوستان معرفی کرد. چیز جالبی است. البته اشکالاتی هم دارد، ولی در کل چیز به درد بخور و جالبی است. حداقل باعث شد که ما یه خورده به خودمان بیاییم و حواسمان را بیشتر جمع کنیم.

.

هدف از طراحی این نرم افزار ثبت خوبی ها و بدی هایی که کاربر در در هر روز انجام داده ، جهت محاسبه نفس و ارزیابی رفتار خود می باشد . به کمک این نرم افزار کاربر قادر است تا ویژگی های و خصوصیات رفتاری دلخواه خود ( فضایل و رذایل اخلاقی ) را در نرم افزار مشخص نماید

و در هر روز به آن ویژگی و رفتار خود نمره دهد و یا تعداد تکرار آن رفتار را مشخص نماید تا از این طریق خود را به انجام خوبی ها عادت دهد و از بدی ها دور نماید و در هر روز از نفس خود حساب کشی کند . همچنین امکان مقایسه بصورت روزانه و هفتگی و ماهانه رفتار خود و پیشرفت و یا پسرفت خصوصیات اخلاقی فراهم می گردد . همچنین بعضی از دیون مثل حق الله و حق الناس را میتوان در نرم افزار ثبت نمود که در زمان مناسب ادای دین آن را به جا آورد بطور مثال با ثبت  ویژگی “قضا شدن نماز” در تاریخ و زمان مشخص می تواند در زمان مناسب ادای دین نماید و یا ویژگی “ضایع کردن حق الناس” را در صورت مرتکب شدن ، با ثبت آن و توضیحات لازم می تواند در زمان مناسب جبران نماید.

امکانات این نرم افزار :

·  امکان تعیین وضعیت هر خوبی و بدی انجام شده در روز  ( محاسبه نفس )

·  امکان تعیین توضیحات بیشتر برای هر خصوصیت اخلاقی در هر روز

·  امکان تعیین خصوصیات رفتاری خوب و بد توسط کاربر

·  امکان تعیین جریمه و پاداش و میزان امتیاز مثبت و منفی برای خصوصیات رفتاری خوب و بد

·  نمایش کارنامه اعمال کاربر بصورت روزانه – هفتگی – ماهانه و- سالانه

· امکان مقایسه و ارزشیابی بصورت روزانه – هفتگی – ماهانه و- سالانه

· امکان نمایش گزارش آماری از نمره  هر خصوصیت رفتاری

· امکان نمایش گزارش آماری از تعداد  جریمه و پاداش

· امکان تعیین پیام مناسب برای هر روز پس از محاسبه نفس با توجه به امتیاز کاربر در آن روز

· نمایش آماری و نموداری از امتیازات در روزهای مختلف ( امتیاز مثبت – امتیار منفی – تفاضل امتیاز )

· دریافت رمز عبور جهت اجرای نرم افزار برای حفظ اطلاعات ثبت شده توسط کاربر

. اجرا نرم افزار بدون نیاز به نصب (پرتابل)

نصب بدون NET Framework در صورتی که برنامه اجرا نشد ضروری می باشد.

نرم افزار بروز رسانی شد لطفا مجددا دریافت نمایید.

حجم فایل : ۸٫۰۲ مگابایت | لینک دانلود : مستقیم

.

انشاءا... که نسخه ی تحت وبش هم بیاید. برای اونایی که زیاد تکون میخورند و همیشه پشت یه کامپیوتر نیستند!!

.

کماکان ملتمس دعا!

چند روز پيش، جناب نوري‌زاد چهارمين نامه‌اش را از داخل زندان نوشت خطاب به رهبري. (شرمنده من لينک اين خذعبلات را نمي‌گذارم توي وبلاگم، بريد سرچ کنيد خودتان و پيدايش کنيد). بنده نظرم را در مورد مطالبي از اين دست، قبلا تحت عنوان حرف مزخرف، بيان کرده‌ام. ولي، نکته‌اي در اين نامه و در ديگر نامه‌هاي اين آقا وجود دارد، که براي من برجسته و آزاردهنده است و نتوانستم راحت از آن بگذرم.
يکي از دلايلي که جناب نوري‌زاد براي اثبات ناکارآمدي به‌قول خودشان "اسلام اختراعي ما"  بيان مي‌کند و در چندين جاي نامه هم چماقش کرده‌است، اوضاع و احوالات شهر "قم" است. البته واقعيت‌ها را که نمي‌توان کتمان کرد. بخصوص وقتي اظهر من الشّمس باشند! حرف، علي الظّاهر و در نگاه اول و بدون در نظر گرفتن مسائل ديگر، کاملا درست است. اوضاع فرهنگي شهر قم خوب نيست. اصلا هم خوب نيست. ولي نه به آن خرابي‌اي که اين حضرت آقا مي‌گويد و صد البته و مسلّما نه به آن دليل کذائي که جناب نوري‌زاد تصوّر مي‌کنند کشف کرده‌اند. اول بگذاريد تصويري را که از قم در ذهن دارم برايتان تعريف کنم:

 قم هميشه و در طول تاريخ پرچم‌دار اسلام ناب و تشيع بوده است. مثلا مي‌گويند که در طول تاريخ، اهالي هيچ شهري مثل قمي‌ها، در مبارزه با غُلات جدي، مصمّم و خشن نبوده‌اند و البته ضابطه‌مند و پيرو عقل. مي‌گويند اگر قمي‌ها مي‌فهميدند که سر و کلّه‌ي يکي از غُلات پيدا شده توي شهرشان، نمي‌گذاشتند که طرف تا شب دوام بياورد و همان‌روز مي‌رفته‌اند سراغش. اول مدّتي او را زير نظر مي‌گرفته‌اند تا ببينند که اخباري که به‌شان رسيده است درست است يا نه. ولي وقتي که مطمئن مي‌شدند، ديگر امانش نمي‌دادند. مي‌گويند يک‌بار به قمي‌ها خبر رسيد که يکي از غُلات وارد شهرشان شده‌است. رفتند و محل سکونت‌ش را پيدا کردند و زير نظر گرفتندش. شبانه يکي‌شان از سر ديوار داخل خانه را نگاه کرد و ديد که طرف دارد نماز مي‌خواند. از سر ديوار پائين آمد و به بقيه گفت: برويد خانه‌هايتان که به او تهمت زده‌اند. او از غاليان نيست، چون که غاليان نماز نمي‌خوانند . . . .

(شايد ذکر يک توضيح براي بعضي‌ها، در اين‌جا لازم باشد که غاليان در طول تاريخ، به عدم توجه به دستورات شرعي و ظواهر دين مشهور بوده‌اند. يعني همان‌طور که براي ائمّه مقاماتي نظير الوهيت و ... قائل بوده‌اند، براي دستورات دين نظير نماز و روزه و ... پشيزي ارزش قائل نبوده‌اند! با نظير همين استدلالهائي که حالا هم کمابيش مي‌توان شنيدشان. که مثلا تو فقط بوگو يا علي!، بقيه‌ي کار را خودشان درست مي‌کنند! حالا هر کي مي‌خواي باش و هر کاري هم مي‌خواهي بکن و . . . ).
برگرديم به مثال. اين داستان براي من، بي‌ترديد تصويري از مردم آرمان‌شهرم را ارائه مي‌کرد. انسان‌هائي مومن، غيرتي و متعصّب، زرنگ و سريع و در عين حال، عالم و باهوش و عاقل. آدم‌هائي که معتقد بودند به بهترين دين و مذهب. در اعتقادشان هم بسيار مصمّم و استوار بودند و هميشه حاضر بودند تا براي دفاع از آن دست به اسلحه ببرند. کساني که فرصت را از دست نمي‌دادند به بهانه‌هاي مختلف و کاري را که بايد، سريع انجام مي‌دادند. و در عين همه‌ي اين حرفها، کساني که کورکورانه و جاهلانه عمل نمي‌کردند. به چم و خم کاري که مي‌خواستند انجام دهند کاملا وارد بودند و اصولي، عاقلانه و قانون‌مند رفتار مي‌کردند.

اين مثال را آوردم تا بگويم قُم براي من شهري نيست، که شناخته شده باشد به‌خاطر سوهان‌هاي خوشمزه‌اش! يا مهم شده‌باشد به‌واسطه‌ي وجود حرم حضرت معصومهسلام الله عليها، مسجد مقدّس جمکران، و يا حتي حوزه‌ي علميه‌ي بزرگ و معتبرش. بلکه شهريست که در طول تاريخ اول اهمِيت خودش را به‌واسطه‌ي مردمش کسب کرده و خود را لايق نشان داده و بعدش شده پذيراي اين اماکن مقدّس در محدوده‌ي خودش.

اما حالا برسيم به اوضاع و احوال کنوني شهر. کسي در اين‌که اوضاع و احوال قُم از نظر فرهنگي خيلي افتضاح شده‌است، شکّي ندارد. چيزي را که به عينه داريم مي‌بينيم را که نمي‌توانيم کتمان کنيم!. غير از حرفهائي که شنيده‌ايم از دور و بري‌ها و کساني که با قُم و قُمي‌ها به نحوي مربوط بوده‌اند، 2 تا رفيق هم داشته‌ام که سربازي‌شان را توي اين شهر گذرانده‌اند، توي نيروي انتظامي. يکي‌شان که اصالتا خودش هم قمي است و پدر و عموها و ...اش هم، همه کارمند دادگستري‌اند. اين‌ها بعضي وقت‌ها چيزهائي تعريف مي‌کردند مثلا از محلّه‌ي نيروگاه و ...، که ديگر کار از شرمساري و اينها به رد مي‌شود و آدم مات مي‌ماند! خيلي از اين اتّفاقات توي شهرهاي عادي هم نمي‌افتد. تا چه برسد به شهري مثل قم. براي من هم مثل خيلي‌ها اين علامت سوال بزرگ وجود داشت (و البته هنوز هم دارد)، که چه شد که کار قُم به اين‌جا کشيده‌شد؟

توجيه و دليل‌هاي زيادي را مي‌توان براي اين سوال يافت و تراشيد ولي براي بنده با آن حساسيتي که روي اين شهر دارم و شرحش گذشت، فقط يکي از آن‌ها بود که از بقيه قانع‌کننده‌تر بود و دل‌چسب‌تر. و آن صحبتي بود که يکي از دوستاني که مثل ما، ارادتي به اسلام و خدا و پيغمبر و . . . و البته به اين شهر به‌واسطه‌ي رابطه‌اش با خدا و پيغمبر و . . . داشت، مطرح کرد. که شديدا با عقل جور در مي‌آيد هرچند براي اثبات آن مدرکي نداشت و ندارد و براي ملا شدن مدارکش را هم بايد اميد به گذر زمان و . . .، بست. اين استدلال بر پايه‌ي دو فرض اصلي بنا مي‌شود:
1- شهر قّم در انقلاب نقش بسيار مهم و اساسي داشته‌است به عنوان مرکز روحانيت و تشيع در طول نهضت اسلامي. از دوره‌ي مشروطيت به اين‌طرف، حتي در آن برهه‌اي از زمان که مرکزيت در جهان تشيع با نجف و حوزه‌ي علميه‌اش بود، قم را مي‌بايست يک چيز ديگر در بين شهرهاي ايران به‌حساب آورد. بي‌خودي نيست که بهش مي‌گويند "شهر خون و قيام". خيلي از تحليل‌گران تاريخ و مسائل سياسي، چه داخلي و چه خارجي نيز، به حق و به‌درستي، زادگاه و خاستگاه قيام مردمي و انقلاب اسلامي را در ايران، شهر قُم مي‌دانند. از شکل ساده و بديهي‌اش که قضيه‌ي طلّاب "مدرسه‌ي خان" و مقاله‌ي روزنامه‌ي اطّلاعات و اولين راهپيمائي و  . . . باشد، بگير تا شکل تحليلي-تاريخي‌اش که بحث مرکزيت رهبري و تعيين خط و استراتژي و . . . باشد در طول نهضت، به‌دليل تجمّع روحانيون در اين شهر.
2- دشمني آن دسته از دول غربي و احيانا شرقي، (البته آن‌هائيشان که دستشان مي‌رسد و مي‌توانند)، که با اسلام و بالتّبع‌اش با پرچمدار نهضت بيداري آن که انقلاب اسلامي ايران باشد، که واضح و مشخّص و بديهي است. احتياج به اثبات ندارد که؟ يکي از شاخص‌ترين و بارزترين و تابلوترين نشانه‌هايش هم بودجه‌هائي است که علنا و رسما براي براندازي نظام جمهوري اسلامي و علي‌قول خودشان، براي تغيير رژيم حکومتي حاکم بر ايران، تصويب مي‌کنند و اختصاص مي‌دهند که اتفاقا در اين استدلال هم ما با همين بخش از اين دشمني کار داريم.

حالا نتيجه‌گيري:

واضح نيست؟! دشمنان انقلاب که شمشير را از رو بسته‌اند و اصلي‌ترين مکان و به عبارتي قلب انقلاب را هم که قُم مي‌دانند، پس چرا بخش اعظم اين بودجه‌هاي گزاف براندازي را، نبايد در همين شهر قم و براي خراب کردن آن و مسخ کردن هويتش خرج کنند؟! نابود کردن قُم مگر نابود کردن انقلاب نيست، يه جورائي؟
البته اين استدلال توجيه‌کننده‌ي کم‌کاري مسئولين و روحانيت و مراجع و . . . نيست، ولي نشان مي‌دهد که خيلي کودکانه است که اوضاع و احوال کنوني شهر را فقط حاصل اِعمال "اسلام اختراعي ما" (به‌قول نوري‌زاد)، بدانيم.

پانوشت:
1- يادتان است که نوري‌زاد در صحبت‌هايش در مجامع علني، مثل ديدار هنرمندان يا اهل قلم با آقا، ايشان را "مولاي من" خطاب مي‌کرد؟ البته همان موقع هم اين لفظ براي من خيلي ثقيل و غيرقابل هضم و بي‌رودرواسي، افراطي مي‌آمد ولي حالا هم . . . . خدا آخر و عاقبت همه‌مان را ختم به‌خير کند.
2- دلمان هواي يک جعبه سوهان مشتي اعلا کرده‌است. حيف که ديگر نطلبيده‌اند!!
3- مي‌گويند کسي را که خواب است مي‌شود بيدارش کرد. ولي کسي را که خودش را به خواب زده است، با حبس و تعذير هم نمي‌شود بيدارش کرد.

شرمنده، کار ما نیست نوشتن برای این چنین شخصیّتی. مدح یک همچه کسی کار ابوذر غفّاری است. کار سلمان فارسی است. کار زینب کبری است. کار امام حسن علیه السّلام و امام حسین علیه السّلام و امیرالمومنین و رسول خداست. اصلا کار خود خداست . . . والله! . . . به ما چه؟! . . . ما برویم سراغ همان گولی‌بازی‌مان.